Pek çok coğrafyayı yazdım: Yemen’i anlattım; Türkler Mezarlığı diye...

Orta Asya’yı anlattım; Orta(daki) Asya Ülkeleri diye...

Balkanlar’ı anlattım; bal tadı, kan kokusu diye...

Afrika’yı anlattım; Uçlar diye...

Çin’i anlattım; Uzun Yürüyüş diye...

Amerika’yı anlattım; Tarihin Arka Odası diye...

Uzak-yakın savaş diyarlarını anlattım; Ülkelere Değil Savaşa Düşmanım diye...

Bu kitapların hemen tümünde Türkiye’nin de adı geçti. Ama elinizdeki çalışma hem Türkiye’nin yüreği hem en uzağı... Hem Türkiye’nin önsözü hem son sözü! Çanakkale’ye yaptığım pek çok gezinin ardından savaşın öte yakasındaki Anzaklar’ın ülkesi Avustralya’yı da dolaştım. Cephenin iki tarafındaki Mehmetçik’in ve Anzaklar’ın savaştan sonra da birbirine kin beslemediğini gördüm. Mustafa Kemal’in, Anzaklar için kullandığı “Onlar da bizim evlatlarımız olmuşlardır” tanımı Avustralya’da da çok iyi biliniyor. Kitabın adı da sanıyorum buna yakışır: Anzak Türkleri!

Kitapta; Çanakkale cephesinin iki yakasını, Avustralya’ya akın eden Türk işçilerinin öykülerini, kıtanın gerçek sahipleri Aborijinlerin son durumunu ve “dünyanın en güzel şehri” unvanını gururla taşıyan Sidney’i bulacaksınız.