Bu kitap da, yine çok geniş açılardan yaklaştığı sorunlara yeni boyutlar getiriyor, alışılagelmiş belli kalıpların öznel yakıştırmadan ibaret birer ucuz ve kolay çözüm olmaktan öteye geçemediği, gerçeklerin çok başka olduğu belgeleriyle konuyor ortaya, "Resmi" bazı doktrinlerin de tutarsızlığı çıkıyor gün ışığına.
Bu yolda yüründükçe yeni ufuklar açılıyor araştırıcının önünde; mitos, yerini tarihin verilerine terk ediyor: Ertuğrul ve daha sonra oğlu Osman`ın birer "gazi" aşiret reisi değil, doğruca Konya Selçuklu sultanının nam ve hesabına hareket eden, ciddi bürokrosiye sahip birer uç beyi oldukları ayan oluyor.
Osmanlı müesseselerini yerine oturtan bürokrosinin kaynağı medresenin ideolojik kökenleri derinlemesine irdeleniyor ve bugüne kadar gözardı tarihi dayanağı başka bir köşede yer alıyor. İslamı kökenli sanılan nice kurumun, bu dinin kuruluşundan yüzyıllar önce başka ülkelerde var olduğu seriliyor gözler önüne: Osmanlı İmparatorluğu`nun bir "İslami devlet" olmadığı, her yönü ile belli oluyor.
Çin`den, Orta Asya`dan, Hind`den, Yunan`dan, Mesopotamya`dan, İran`dan, Bizans ve Roma`dan rüzgarlar esiyor Anadolu üstüne bu kitapta...